Het huidige paardenproject biedt voor kinderen, jongeren en volwassenen – die verbonden zijn aan Adem – verzorgingsactiviteiten en therapieën met paarden aan.
In therapie vormen cliënt, therapeut en paard samen een ondersteunende driehoek. Elk van de drie heeft een eigen rol: de cliënt met zijn of haar ervaringen, de therapeut die begeleidt en veiligheid waarborgt, en het paard dat op een eerlijke en gevoelige manier reageert.
Paarden leven sterk in het hier en nu en zijn gevoelig voor spanning en ontspanning. Dit maakt hen bij uitstek geschikt om samen met de cliënt te oefenen met regulatie: het herkennen van spanning in het lichaam, het terugvinden van rust en het leren schakelen tussen beide.
Daarnaast kan paardentherapie bijdragen aan het opdoen van positieve hechtingservaringen. Het paard laat toe om op een veilige manier te ervaren hoe het is om in contact te treden. Het reageert onmiddellijk en geeft zonder oordeel iets terug over wat er gebeurt in het contact. Dit biedt de cliënt de kans om stap voor stap nieuwe ervaringen op te doen: dat nabijheid ook veilig en fijn kan zijn; dat hij of zij mag aangeven wanneer het te veel wordt; dat er ruimte is om vertrouwen te laten groeien op eigen tempo. Het paard kan een soort tussenstap zijn om nadien in contact te treden met de therapeut.
De cliënt kan in therapie gestimuleerd worden om na te denken over de eigen gevoelens, gedachten en gedragingen, én die van het paard. Het paard reageert direct op lichaamstaal en emoties van de cliënt. Dit maakt zichtbaar: ‘Wat voel ik nu? Wat straal ik uit?’. De therapeut helpt woorden te geven aan wat er gebeurt: ‘Het paard legt zijn oren plat. Hoe zou dit komen? Zou er een verband kunnen zijn met je eigen spanning?’ Het paard nodigt uit om stil te staan bij vragen zoals: ‘Wat voel ik in mijn lichaam?’, ‘Wat zou het paard nu ervaren?’ en ‘Hoe beïnvloeden wij elkaar?’
Tot slot kunnen we in therapie ook expliciet inzetten op het verbeteren van dagelijkse activiteiten. Zowel naast als op het paard kan er gewerkt worden aan fijne en grove motoriek, evenwicht, coördinatie, planning en samenwerking, enzovoort.
De paarden Happy en Vera vormen samen een kudde. Happy wordt actief ingezet voor zowel de ateliers als de therapieën. Vera wordt enkel tijdens de verzorgingsateliers ingezet.
Happy is een Haflinger van 2001, maar ze voelt zich nog zo fris als een hoentje. Ze houdt van contact met mensen en komt geregeld expliciet vragen om aangeraakt te worden. Ze is erg gemotiveerd voor clickertraining en heeft aangetoond dat je nooit te oud bent om te leren. De cliënten hebben haar allerlei trucjes aangeleerd: ze kan lachen, knuffelen, kusjes geven, op een trapje gaan staan en oefent met de Spaanse pas, enzovoort. Cliënten werken zowel naast als op haar; door haar leeftijd waken we er wel over dat ze niet te veel gewicht meer hoeft te dragen.
Happy is een extravert paard: ‘what you see is what you get’. Ze weet wat ze wil, maar komt ook voor zichzelf op wanneer ze iets niet wil. Wanneer je iets van haar vraagt dat niet afgestemd is, zal ze stokstijf blijven staan. Ze houdt van gras, en wanneer ze vastberaden is om te eten, is het moeilijk om haar daarin tegen te houden.
Ze is sociaal sterk afgestemd op mensen, maar ten aanzien van andere paarden is ze eerder dominant en heeft ze nood aan een grote persoonlijke ruimte. Toch vindt ze het moeilijk wanneer Vera de weide verlaat; ze blijft niet graag alleen achter.
Vera is een Tinker van 2010 en eerder introvert van aard. Ze is wat onzeker en weet niet altijd goed wat er van haar verwacht wordt. Contact met anderen is zeker oké, maar ze gaat er zelf minder actief naar op zoek. Ze is erg gemotiveerd door snoep, waardoor clickertraining een uitstekende uitdaging voor haar vormt. Ze heeft wat tijd nodig om te ontdooien en op te warmen, maar als je haar die tijd gunt, is ze meer dan bereid om mee te werken.
Ze is conflictvermijdend, wat in de kudde voor een goed evenwicht zorgt.
De verzorging van de paarden gebeurt steeds in een kleine groep van kinderen, jongeren en/of volwassenen. Het doel is het bieden van een zinvolle invulling van de dag, op eigen tempo en volgens eigen mogelijkheden.
We mesten samen de weide uit, geven de paarden hun bakjes met voedingssupplementen, vullen het hooi aan, controleren het water en doen een aantal klusjes in de weide. Nadien borstelen we de paarden, controleren we op teken en wondjes en krabben we de hoeven uit. We sluiten af met een activiteit die zowel door de cliënten als door de paarden als aangenaam wordt ervaren: knuffelen met de paarden, een wandeling aan de hand, een parcours bouwen in de weide of de paarden vrij laten bewegen.
Hoewel de focus van de verzorgingsactiviteiten niet ligt op het werken aan therapeutische doelstellingen, worden de activiteiten soms wel als therapeutisch ervaren.
